DLACZEGO NA ŚWIECIE I W POLSCE DZIEJE SIĘ TO, CO SIĘ DZIEJE I CO Z TYM WSPÓLNEGO MA EGO? część 2.

 Dopóki Istota ludzka nie odkryje, że to, co można zmieniać ,"reformować", to jej własny umysł, nie będzie w stanie zająć się swoim umysłem, nie zwróci się ku sobie, nie zacznie uwalniać siebie z ograniczeń swojego umysłu uformowanych wiedzą zdobytą w procesie wychowywania i kształtowania przez innych. Jej umysł będzie coraz bardziej zagubiony i skupiony wyłącznie na ocenach "wad innych", na oczekiwaniach, że to inni "powinni się zmienić nie ja". Będzie zanurzał się w coraz większym chaosie...

Czy nieuczestniczenie w politycznych rozgrywkach i przepychankach to ignorancja?

Pytanie D.: Jak ktoś serfujacy tak często i zwinnie po falach błogości i zachwytu pięknem świata odnosi się do aktualnego politycznego zamętu...? Pytam..., ponieważ np. nieraz "patrzyłam energetycznie" na Nawrockiego i godności tam za grosz nie było...

Odpowiedź:

Dla mnie nie ma znaczenia, jaki Prezydent był, jaki jest czy jaki będzie, bo tego na prawdę nie wiem. A nie widzę sensu w opieraniu się na plotkach, powtarzanych przez innych historiach. Nie znam prawdziwej historii życia Prezydenta. Każdy może wierzyć w jakąś historię, ale to nie jest prawda o człowieku. Każdy może sympatyzować z kimś innym - w zależności od tego, która historia i osoba z nim/nią "rezonuje" - które opowieści, historie, plotki. Wiem jednak, że nawet ktoś uważany przez innych za tego, co "godności ma tyle co za grosz", czasem potrafi zachować się godnie, na przykład - gdy staje w obronie innych - bo wierzy, że taki jest jego obowiązek. Każdy ma w sobie potencjał bycia godnym i niegodnym czegoś. I działa tak, jak działa.

Tak, obserwuję w różnych wypowiedziach (zwłaszcza dotyczących polityki, ale nie tylko) ujawniającą się wyższość jednych nad drugimi spowodowaną wiarą w to, że ktoś jest bardziej godnym czegoś niż inni, mądrzejszym od kogoś innego, lepszym, bardziej wartościowym itp. itd. Obserwuję też pogardę, wyśmiewanie, poniżanie i nienawiść jednych do drugich z powodu różnicy poglądów (nie tylko politycznych), różnych przekonań, ocen, oczekiwań itp. itd. Ale widzę też, że opowieści o historii ludzkości wskazują na to, że od tysięcy lat te same "wzorce" myślowe, które w procesie wychowywania stają się ludzkimi przekonaniami, wciąż animują relacjami międzyludzkimi generując rywalizację, napięcia, konflikty, manipulacje, walkę o racje, pozycję, bogactwo, władzę, a nawet wojny.

Stąd - z mojej perspektywy postrzegania - wynika, że nikt nikogo nie jest w stanie w pełni zrozumieć, że harmonia i pokój w świecie konfliktów są niemożliwe, bo ludziom nawet trudno jest zrozumieć samych siebie, ponieważ zatopieni pozostają w ignorancji - pozostają nieświadomi tego, co i dlaczego kieruje (animuje) nimi... Ale dostrzegam oczywiście też inne sposoby działania...

Wiem, że każdy człowiek cokolwiek rozumie, rozumie nie inaczej niż przez filtry swojej aktualnej perspektywy postrzegania, aktualnego "stanu" postrzegania i rozumienia. Moja aktualna perspektywa pozwala widzieć i rozumieć, że nikt nie może działać inaczej niż działa i nie może nie doświadczać tego, czego doświadcza. Bo wszystkie działania i doświadczenia są generowane przez myśli, w które każdy kiedyś uwierzył i jest przekonany, że jedynie one są prawdziwe i słuszne. Moja aktualna perspektywa jest wolna od potrzeby mienia racji...To tak zwane ego zawze musi mieć rację.

Zatem z tej perspektywy błogość i zachwyt nad pięknem świata są możliwe dzięki - między innymi - zrozumieniu (takiemu rozpoznanemu i doświadczonemu wewnętrznie -"ponadintelektualnie"), że świata konfliktów i politycznego zamętu nie można zmienić dopóki doświadczamy "zaśnienia" w iluzjach - ignorancji. A każda próba rozwiązywania jakiegoś problemu z "poziomu zaśnienia" stwarza kolejne problemy i konflikty. W "zaśnieniu" nie pamiętamy, że wszystkie problemy i konflikty zewnętrzne to konsekwencje wewnętrznych, nieuświadomionych konfliktów. I problemem są nie tyle są konflikty międzyludzkie, co wewnętrzne konflikty, które wciąż pozostają nieuświadomione i dlatego z taką intensywnością manifestują się w świecie.

Pragnienie politycznych zmian wynika z osobistego przekonania, że pewien sposób postępowania albo pewien sposób organizacji społeczeństwa jest w jakiś sposób lepszy lub bardziej korzystny niż inny. Naturalnym tego skutkiem jest przekonanie, że własne koncepcje - przekonania i pomysły rozwiązywania problemów są z natury lepsze od innych. Chęć zmiany staje się wtedy procesem przekonywania innych ludzi, którzy mają inne przekonania, że "tylko moje pomysły są słuszne, a ich w jakiś sposób są wadliwe". Narzędzia do przekonywania imnych bywają różne od uwodzenia, kuszenia przez manipulacje i szantaże do zastraszania i przymuszania. W końcu złości i nienawiści i konfliktów, walk, wojen...

Wiele myśli, które stają się naszymi przekonaniami (bo w procesie wychowywania uznajemy je za prawdziwe), jest sprzecznych ze sobą, są skonfliktowane ze sobą, a my - gdy pozostajemy tego nieświadomi - wciąż zasilamy świat konfliktów. Bo nie pamiętamy, że mamy jednak wpływ na zmianę postrzegania (z ograniczonego na bardziej otwarte) i rozumienie zjawisk tego świata (z coraz szerszej i głębszej perspektywy). Mamy wpływ na rozpoznawanie wewnętrznych konfliktów poprzez samoobserwację i uświadamianie ich sobie. Mamy wpływ na proces zmian w sobie poprzez najuczciwszą na dany moment samoobserwację i dzięki otwarciu na poznawanie prawdy o tym, czy i w jaki sposób swoimi myślami, (ktore w prcesie wychowywania i nauki stały się naszymi przekonaniami) i swoimi czynami nadal zasilamy świat konfliktów...

Ten proces czasem może trwać latami. A dopóki żyjemy w zapomnieniu (zaśnieniu) o możliwości dokonywania zmian w sobie i stawania się coraz bardziej samoświadomymi Istotami, wciąż zasilamy nieświadomie świat konfliktów.

Kiedy zaś widzimy już (rozpoznaliśmy) i jesteśmy świadome/świadomi, że zewnętrznego świata konfliktów nie można zmienić bez dokonania wielkiej (względnie) zmiany samoświadomościowej w sobie, przestajemy dziwić się, że ludzie nadal współtworzą relacje konfliktowe swoją energią czyli swoimi przekonaniami i czynami zasilając świat konfliktów.

Kiedy już widzimy to, co jest takim, jakie jest, nie przeszkadza to w odczuwaniu błogości, radości istnienia i w dostrzeganiu piękna wokół... bo ten świat nie jest tylko światem konfliktów. I można na Ziemi żyć "jak w piekle" albo "jak w niebie", bo "piekło i niebo" tak samo jak cierpienie i błogość nie są zależne od tego, co wyświetla się jeszcze na zewnątrz, ale od tego, co w nas jest odczuwane i z nas promieniuje...

Piękno widzi Piękno, Prawda widzi Prawdę, a Miłość czuje i jest Miłością...

DLACZEGO NA ŚWIECIE I W POLSCE DZIEJE SIĘ TO, CO SIĘ DZIEJE I CO Z TYM WSPÓLNEGO MA EGO? część 1.

 Każdy, kto doświadcza utożsamienia Ja z umysło-ciałem, wierzy, że to on ma rację, bo jego wiara jest częścią pewnej kultury. Kultura i preferowana w tej kulturze wiara czy brak wiary jako ateizm gloryfikujący wiarę w umysł i w naukę narzuca członkom społeczeństw takie sposoby działania, które wynikają z postrzegania świata ukształtowanego przez tę kulturę. To, co dana kultura uznaje za właściwe, pożądane, konieczne, jest preferowane i kultywowane. A odrzucane i negowane jest to, co niezgodne jest z modelowym sposobem postrzegania i działania z prawami, zasadami i ideami, które są wytworami danej kultury. 

Wiara członków społeczności w większości kultur implikuje takie rozumienie rzeczywistości i postrzeganie świata, które oparte jest na relacji oddzielającej każde ja z otaczającym je światem, także z innymi ja. Taka wiara lub niewiara (ateizm) jest oparta na ograniczonej wiedzy o sobie i o świecie, a nie na mądrości. I wynika z ograniczonego sposobu postrzegania siebie i świata, a nie ze zrozumienia tego, kim jesteśmy. Taka wiara lub niewiara ogranicza przejrzystość postrzegania. A narzędziem czy też strukturą tych ograniczeń umysłu jest ego.

Pojęcie zwane ego opisuje zjawisko tworzące strukturę utkaną z myśli, z którymi ja - umysł Istoty ludzkiej jest utożsamione, ponieważ w procesie wychowywania człowiek uczy się wierzyć, że pewne myśli są prawdziwe, a inne nie. Myśli, koncepty i idee, nawet historie uznane za prawdziwe stają się przekonaniami, które animują emocjami i działaniami Istoty ludzkiej. I jednocześnie przekonania tworzą filtry postrzegania i rozumienia siebie, innych oraz najróżniejszych zjawisk tego świata i tego, co jest dobre a co złe. Tak zwany światopogląd i emocjonalność osoby także wynika z tej struktury ego, z którą poczucie ja Istoty ludzkiej jest utożsamione (doświadcza takiego utożsamienia).

Struktura ego zawiera w sobie pakiet stałych wzorców myślowych i zachowań, cech i wiedzy nabytych w procesie wychowania i nauki, z którymi ja jest utożsamione. Ta struktura jest kształtowana przez środowisko zewnętrzne. Bez uświadomienia tej struktury w procesie samopoznania nabyte cechy kreowane przez ego są niemożliwe do zmiany.

Czym innym niż ego jest osobowość. Osobowość może rozwijać się przez całe życie, lecz największy wpływ na zmiany osobowości ma przede wszystkim środowisko wewnętrzne (czująca, a nie intelektualna intuicja) i uświadamianie cech ego w procesie samopoznania, więc osobowość jest pakietem zmiennych cech. Może przekraczać ograniczenia struktury umysłu ego, a nawet je rozpuszczać.. Dzięki temu osobowość może być zmienna. 

Struktura ego opiera się na wierze w myśl – koncept - przekonanie: „jeśli nawet robię coś, co jest krzywdzące dla innych, złe, a nawet okrutne, to zawsze robię to "w dobrej sprawie - w dobrej wierze”. Oczywiście w dbałości o jakiś swój interes, status, potrzebę kontroli ego prowadzi nieustanną walkę o przetrwanie, bezpieczeństwo, rację, także wpływy, bogactwo, władzę w mikro i makro skalach. Ego zawsze jest przekonane o swojej racji i mądrości, ale nie jest świadome, że myli mądrość ze sprytem. Ego nie jest mądre, lecz przebiegłe i sprytne.

Taka osoba nigdy nie nazwie siebie np. oszustem, kłamcą czy manipulatorem, choć oszukuje, kłamie i manipuluje. A kiedy ktoś widząc te kłamstwa zwraca na nie uwagę, ujawnia je, umysł ego takiej osoby reaguje albo racjonalizowaniem swoich zachowań albo ignorowaniem czyjejś uczciwości i szczerości albo oburzeniem, ponieważ w sytuacji, która w jakikolwiek sposób obnaża kłamstwa, oszustwa i manipulacje ego takiej osoby, odczuwa ona dyskomfort i napięcie emocjonalne spowodowane chwilowym, nagłym ujawnieniem sprzeczności swoich przekonań z czynami, swoich fałszywych wyobrażeń o sobie z tym jak naprawdę działa.

Wszystkie działania umysłu ego są działaniami „w dobrej wierze”. To przekonanie sprawia, że struktura ego utrzymuje wewnętrzny chaos, ponieważ taki człowiek nie jest świadomy, że jego ja doświadcza utożsamienia ze strukturą ego, która wciąż generuje wewnętrzne konflikty. Stąd osoba taka funkcjonuje w ciągłym napięciu. Próby złagodzenia tego napięcia polegają na przerzucaniu odpowiedzialności za swoje działania na innych i/lub na okoliczności. 

Potrzeba kontroli i mienia racji jest tak silna, że blokuje możliwość  uświadomienia sobie swoich kłamstw, oszustw czy manipulacji. Powoduje konieczność odrzucania i ignorowania możliwości ujrzenia i uświadomienia sobie prawdziwego obrazu siebie.

Ego nie jest w stanie przyjąć prawdy o sobie ze strachu przed obnażeniem. Obnażenie mogłoby spowodować jego rozpad. Ten strach powstrzymuje taką osobę przed samoobserwacją, przyglądaniem się uczciwie sobie (myślom i działaniom) i uświadamianiem tego, że czasem np.: kłamie, oszukuje, manipuluje. Umysłowa struktura ego nie jest więc w stanie dostrzec fałszu, z jakiego jest skonstruowane. Dlatego taka osoba musi odrzucać ignorować wszystkie informacje, które mogłyby zaburzyć obraz jej fałszywych wyobrażeń o sobie. I wciąż z innymi wersjami ego współtworzy świat oparty na strukturach egotycznych umysłów - świat nieustannych konfliktów, rywalizacji, walk i wojen, zakłamania...

Ego ma różne formy, w tym dwie podstawowe:

- „wysublimowane” ego, które posiada pewien zasób wiedzy, do której inni nie mają dostępu, zna uwarunkowania ego i wykorzystuje je dla swoich korzyści kłamiąc, oszukując i manipulując innymi. Jest przekonane o swojej wyższości i lepsiejszości, bo wie, jak kłamać, zna metody oszukiwania i ma dostęp do narzędzi manipulowania innymi. Uważają się za mędrców tylko dlatego, że są sprytniejsi, bardziej przebiegli i zakłamani niż...

- „pospolite” ego, którego wiedza i zainteresowania oraz rozumienie zjawisk świata są bardzo ograniczone, więc łatwo ulega wpływom i manipulacjom różnych tzw. autorytetów. 

„Wysublimowane” ego działa od tysięcy lat w tym świecie próbując narzucić swoje wizje świata (prawa, zasady, porządek i idee) "pospolitym" ego. Ale "wysublimowane" i "pospolite" to wciąż jest to samo ego tyle że występujące w różnych wersjach o grające różne role. 

Rozwijająca się technologia umożliwia działanie "wysublimowanym" na coraz większą skalę. Ale "pospolite" też mogą z tego korzystać na różne sposoby. Technologia może stać się kolejnym polem walki. 

„Pospolite” ego zaangażowane w konflikty i walkę z innymi „pospolitymi” ego, współtworzy zakłamane relacje i jest podatne na manipulacje „wysublimowanego” ego (reprezentowane przez elity w tym przedstawicieli nauki, władzy, religii, miliarderów, celebrytów – wszelkiego rodzaju promowane i sponsorowane przez „wysublimowane” ego autorytety). "Wysublimowane" ego walczy nie tylko o panowanie nad "pospolitymi", ale jest też skonfliktowane z innymi "wysublimowanymi i  współtworzy zakłamane relacje mimo zawieranych sojuszy w dbałości o swoją pozycję i interesy, wciąż  konkuruje z innymi "wysublimowanymi i prowadzi walkę o władzę z innymi "wysublimowanymi".

”Pospolite” ego to ludzie naiwni. Naiwni ludzie nie myślą samodzielnie, ale mają umiejętność – łatwość przyswajania tego, co myślą inni, nasiąkają opiniami, ocenami i poglądami innych – jakichś autorytetów. Zazwyczaj takimi autorytetami są ludzie na jakichś stanowiskach mający pewien zakres wiedzy, władzy albo ludzie bogatsi, popularni, znani i sławni. 

"Wysublimowane” ego, które stawia się w pozycji niemal „boskiego” czy „naukowego” autorytetu potrafi wykorzystywać swoje własne cechy do zdobywania coraz większego bogactwa, coraz większych stref wpływów, większej władzy. Oczywiście ze strachu przed obnażeniem swoich własnych cech charakteru i celów działań utrzymuje w tajemnicy informacje o sobie, swoich celach i działaniach dzięki tworzeniu elitarności, tajnych stowarzyszeń, kontroli mediów, kontroli służb wywiadowczych, wojska, kolejnych rządów itp. Jednocześnie "wysublimowane” ego, wykorzystuje naiwność i strach innych ego przed ujawnieniem jakiejś prawdy o sobie i zbiera coraz więcej informacji, by móc coraz swobodniej manipulować „pospolitym” ego...

„Wysublimowane” ego inwestuje w rozwój technologii coraz intensywniej, ponieważ może dzięki temu zdobywać a nawet prokurować fałszywe informacje o innych, wykorzystywać "fejk njusy", żeby zastraszać i manilpuować coraz efektywniej. A w erze rozwoju technologii i możliwości, jakie stwarzają bazy danych i s.i. (np. tworzenie filmów z dowolnymi postaciami i kreowanie fikcyjnych sytuacji) wchodzimy w erę, w której coraz trudniej będzie odróżnić fikcję od faktów. Informacja i media oraz a.i. staje się „walutą” na skalę światową. Coraz większy chaos na zewnątrz będzie powodował coraz większy chaos wewnętrzny, generował coraz większy strach i zagubienie, ponieważ nie będzie wiadomo, komu i w co wierzyć. Jedyne, co pozostanie to:

1. funkcjonowanie w coraz większej iluzji o sobie i o świecie - jedna część ego będzie tworzyć machinę pożerającą i wchłaniającą inne wersje ego, co może doprowadzić do stworzenia całkowice wirtualnego świata, który będzie tylko „udoskonaloną wersją obecnego świata konfliktów i walki ego z samym sobą.

albo

2. ZWRÓCENIE SIĘ DO WEWNĄTRZ I ZAJĘCIE SIĘ SOBĄ - UCZCIWYM PRZYGLĄDANIEM SIĘ SOBIE, ROZPOZNAWANIEM UŚWIADAMIANIEM SOBIE WŁASNEJ "STRUKTURY" EGO. PO TO, BY MÓC SIĘ UWALNIAĆ OD JEJ WPŁYWÓW.

Uwaga: Nikt z nas nie jest ego, ale każda Istota ludzka w tym świecie przez jakiś czas doświadcza uzależnienia od struktur ego.

Przejrzystość postrzegania widzi i rozumie współzależność wszystkich pojawiających się form, obiektów i zjawisk w tym, co potocznie nazywamy światem (a nawet wszechświatem). Świat się nie zmienia, jest jaki jest, ale zmienia się postrzeganie świata z ograniczonego różnymi filtrami percepcyjnymi ego na coraz bardziej przejrzyste. W procesie samopoznania ograniczenia struktur ego rozpuszczają się.

W przejrzystym postrzeganiu rzeczywistością nie jest postrzegany świat, lecz rzeczywistością jest to, co jest przejrzystością postrzegania świata jako snu albo wyświetlającego się spektaklu, filmu. Snu wielowątkowego, wielowarstwowego o różnorodnym postrzeganiu siebie, innych i świata przez wszystkie istoty ludzkie (i nie tylko).

Uczciwe poznawanie siebie, np. uświadamianie stosowanych przez umysł manipulacji i uwalnianie siebie z wewnętrznych konfliktów prowadzi do ekspansji świadomości, samopoznania i coraz głębszego zrozumienia różnych zjawisk łącznie ze zjawiskami skorumpowania i manipulacji rządzących (na wszelkich poziomach władzy) i przyczyn bycia manipulowanymi. Poznawanie siebie prowadzi także do zrozumienia skorumpowania tych, którzy manipulują i stosują różne strategie dla osiągnięcia własnych celów i korzyści przez manipulowanie, uwodzenie, oszukiwanie, kłamanie, zniewalanie, wykorzystywanie i sprawianie cierpienia innym. To zrozumienie zaś prowadzi do wybaczenia tak wyzwalającego, że nie ma już nic do wybaczania nikomu. Miłość staje się mądrością, a mądrość miłością. Objawia się wtedy wiedza, do której wcześniej nie mieliśmy dostępu z powodu zaangażowania umysło-ciała Ja w iluzje zapomnienia o tym, czym jesteśmy.

W pochmurny deszczowy dzień...

 

ŚNIENIE

 To, co zwane jest LD, choć bywa kojarzone ze świadomym śnieniem (lucid dreaming) to jest śnienie, w którym śniący wie, że śni i może kontrolować akcję. Śnienie progresywne kładzie nacisk na proces poznawczy, eksplorację struktury świadomości oraz transcendowanie utartych schematów postrzegania. Czyli śnienie nieświadome to stan, który zaczyna się w momencie zasnięcia.

Rozumiem, że sny w śnieniu progresywnym wyłaniają się z tzw. nieświadomości, jak wszystkie śniące się spontanicznie sny bez kontrolowania. A jednak często w trakcie śnienia bywam świadoma tego, co się śni. I pamiętanie snów jest możliwe dlatego, że świadomość uczestniczy w snach wyłaniających się z tego, co nazywamy nieświadomością.  Często w trakcie śnienia jestem świadoma tego, że śnię sen i zadziwiona jego treścią i odkrywającymi się - uświadamianymi sposobami (możliwościami) doświadczania tej treści. Uswiadamiane są w ten sposób transcendentne doświadczenia łamiące i przekraczające wcześniejsze schematy myślenia.

Czy nieuczestniczenie w politycznych rozgrywkach i przepychankach to ignorancja?

"Jeżeli próbujesz poznać cokolwiek bez odkrycia prawdy o sobie samym, twoja wiedza nie może być w żaden sposób wiedzą prawdziwą.

 Whatever is destined not to happen will not happen – try how hard you may. Whatever is destined to happen will happen, do what you may to stop it. This is certain. The best course, therefore, is for one to be silent.

Self Realization, p. 66)

What I like is to know who I am and to remain as I am with the knowledge that what is to happen will happen and what is not to happen will not happen. Is that not right? Do you now understand what Bhagavan likes best?"

(Letters from Sri Ramanasramam Ramana Maharishi, 16th February, 1949

Ramanas ‘preference’, if one can use such a word, was to abide in the Self with the secure knowledge that all events in the world were unfolding according to a divine ordinance:

No one can do anything that is opposed to the ordinance of the Supreme Lord who possesses unlimited power and who can do anything. Therefore, to end the illusory anxieties of the mind, which engender an evil discontent, the proper course is to remain under the spell of supreme consciousness, which arises from meditating on the divine feet, with the mischief of the ego subdued.

Politics is the process by which people group together and engage in discussions or activities that promote their idea of how society should be run or changed. If such programmes were undertaken by people who regarded themselves as individual people with an agenda to fulfill, Bhagavan would regard such activities as a conscious turning away from God in order to pursue a self-centred agenda that ignored His plan and script. Change, according to Bhagavan, is only necessary or possible at the personal level.

Unless a person firmly adheres to the dictum ‘That which deserves to be reformed is my own mind,’ by turning Selfwards and correcting himself, his mind will get defiled more and more by paying attention exclusively to the defects of others.

A desire for political change or action stems from a personal belief that one course of action, or one way of organising society, is somehow better or preferable to another. A natural outgrowth of this is a belief that one’s own ideas and proposals are intrinsically better than others’. Changing society then becomes a process of convincing others – an electorate, people who disagree with you – that your ideas are right whereas theirs are somehow defective.

 

MAGIA SŁÓW I SAMOOBSERWACJA

 Im więcej poznajesz i więcej wiesz, ale nie przywiązujesz się do tej wiedzy, tym więcej rozumiesz, wybaczasz i kochasz to co jest takim, jakie jest. Zaczynasz widzieć świat i to, co w nim z coraz szerszej, pogłębionej perspektywy. Świadomość przenika przez warstwy przekonań. Opadają maski, odpadają oceny, oczekiwania, stajesz się coraz bardziej cichy, uważny i coraz bardziej samoświadomy. Z coraz większym zaufaniem oddajesz się... Bogu czy Duchowi czy Świadomości (bo to Jedno i To Samo) i płyniesz bez stawiania oporu temu, co się przejawia, ujawnia, zdarza...

Zauważyliście, że "Lex szarlatan" to dosłownie tłumacząc {lex z łaciny - prawo} czyli "prawo szarlatana"?

Tak mi się wyświetla: "Na początku było słowo" – nawet gdy to uznamy za względny początek ;-) , bo każdy moment to początek i koniec czegoś, to jednak słowa mają ogromne znaczenie w projektowaniu 9współtworzeniu) wizerunku świata. Kilka lat temu zwróciło moją uwagę słowo "wyszczepianie", które do pewnego momentu dotyczyło tylko zwierząt i tzw. "bydła domowego", ale pierwszy raz wobec ludzi słowa tego użył ówczesny minister zdrowia. To nie było przypadkowe, ale zamierzone potraktowanie istot ludzkich jak "bydła".

Umieszczanie znanych słów w nowych kontekstach typu "lex szarlatan", "nowy ład" itp. to rodzaj "magii", która ma tworzyć nowy język i nową opowieść - narrację mającą na celu zmianę praw, zasad, reguł itp. ogólnie wizerunku tego świata.

Tworzony przez "projektantów" nowy język, używany świadomie przez "wtajemniczonych", ale także i przez nieświadome, niewtajemniczone (zwodzone, straszone albo przekupione) ludzkie "marionetki" - to język "projektantów nowego porządku świata".

Kiedy jesteśmy świadomi takich zabiegów i słyszymy - widzimy, jakie słowa są używane w różnych kontekstach, od razu wiadomo, "co jest grane".

Świat i wszystko czego doświadczamy, a co nazywamy światem fizycznym czy „matrixem” jest mentalny czyli ściśle powiązany z właściwościami umysłu i z myślami.

W tym sensie, że każda myśl, w którą wierzymy – bez względu na to, czy jesteśmy tego świadomi czy nieświadomi - staje się naszym przekonaniem, które kreuje - projektuje i utrzymuje taki obraz świata, jakiego doświadczamy. Myśli, które uznajemy za prawdziwe tworzą rodzaj struktury oprogramowania ciała, więc mają wpływ na odczuwane emocje i nasze działania, na nasze wybory, pragnienia, chcenia i niechcenia itd. I wcale nie musimy być tego świadomi.

A jednak... samoobserwacja umożliwia świadome obserwowanie, jakie myśli napływają do i wyłaniają się w mózgu. Obserwacja myśli jak chmur na niebie nie powoduje ich „implementacji” do ciała.

Obserwacja umożliwia przyglądanie się myślom i uświadamianie sobie, w co nieświadomie kiedyś uwierzyliśmy, które myśli stały się naszymi przekonaniami, a ciała zostały niejako z nimi sklejone i animowane myślami i emocjami. Bo myśli zawiadują emocjami, uczuciami, wyborami i działaniami. Tylko obserwując myśli możemy odkrywać, w jak wiele sprzecznych ze sobą myśli kiedyś uwierzyliśmy. A jako że wiele z nich jest sprzecznych ze sobą, to są skonfliktowane ze sobą, więc nasz umysł jest wtedy wewnętrznie skonfliktowany, a my – nieświadomi tego – doświadczamy ciągle różnych konfliktów i nijak nie możemy od nich się uwolnić ani być odpowiedzialnymi za nasze działania i kreacje. W takim stanie tylko wydaje nam się, że podejmujemy jakieś świadome decyzje, dokonujemy świadomych wyborów. Dlatego nasze umysły wciąż generują takie same lub podobne doświadczenia i traumy... przenoszone w zapisach genetycznych ciał z pokolenia na pokolenie i utrwalane w procesie wychowywania.

To, co postrzegamy jako materię jest utkane z wibrującej energii. I chociaż myśli nie są materialne, to są falami wibrującej energii, tzw. impulsami elektromagnetycznymi o określonych częstotliwościach i świat znany jako materialny jest mentalny (umysłowy). Jednak jako istoty ludzkie jesteśmy też istotami duchowymi – niematerialnymi (świadomością), która może obserwować nawet różnego rodzaju impulsy elektromagnetyczne jawiące się jako myśli i emocje.

Fizyka kwantowa pozwoliła odkryć, że na wszystko, co jest obserwowane, wpływ ma obserwator. Oznacza to, że każdy dostrzega inną rzeczywistość, ponieważ każdy z nas ma swój udział w współtworzeniu tego, co widzi.  

KIEDY NAUKA PRZESTAJE BYĆ NAUKĄ

 Nauka to ogół wiedzy wynikający z określonych sposobów badania rzeczywistości, czyli „metod naukowo-badawczych”. Nauka służy poznawaniu różnych zjawisk różnymi metodami badania. Różne metody badawcze dają różny obraz rzeczywistości. W tym także tzw. duchowe metody badawcze.

Zaangażowanie w narzucanie innym jednego obrazu rzeczywistości i przymuszanie innych do przyjmowania tego obrazu rzeczywistości sprawia, że wiedza, która jest narzucana, a nazywana jest nauką, przestaje być nauką, ponieważ staje się narzędziem manipulacji. I to narzędziem służącym umacnianiu pozycji tych, ktorzy pożądają władzy nad innymi (władzy na różnych poziomach).

Nauka przestaje być nauką, gdy jest narzucana innym jako "jedynie słuszna" wizja rzeczywistości. Taka wizja ma służyć zaspokajaniu własnych interesów tych, którzy tę wizję próbują narzucać innym stosując różne środki nacisku, przekupstwa, korupcji, szantażu czy przymusu. Dla w asnych korzyści zdobywanych kosztem innych.

Nauka staje się skorumpowana i upolityczniona (tak samo jak reprezentaci różnych poziomów władzy). Skorumpowana i upolityczniona nauka nie jest już nauką, gdyż jedne metody badawcze uznawane są za słuszne, a inne są odrzucane, ignorowane, a nawet zakazywane. Brak szacunku rządzących (na różnych poziomach władzy) do naukowców, badaczy stosujących inne metody badawcze niż te, ktore przez część polityków i rządzących są uznane za "jedynie słuszne", prowadzi do wypaczenia i wynaturzenia samej nauki oraz obrazu badanej i poznawanej rzeczywistości.

Z pewnym badań wynika, że skuteczne (zapewne nie jedyne) metody łagodzące agresję, konflikty i cierpienie to:

- uznanie różnych metod badawczych za równoprawne

- przekazywanie wiedzy o możliwości badania zjawisk różnymi metodami

- badanie zjawisk różnymi dostępnymi, jak najbardziej uczciwymi metodami, także metodami tzw. duchowego rozwoju, który prowadzi do widzenia zjawisk takimi, jakie są

- prowadzenie badań poszerzajacych i pogłębiających perspektywę postrzegania zjawisk oraz samoświadomości

- zaprzestanie krytykowania, konkurowania i walki z innymi metodami badawczymi z jednoczesnym skupieniem uwagi na pokojowych metodach uzdrawiania i uwalniania przede wszystkim siebie i całego "organizmu" w sobie (z tych myśli i dzialań, które generują cierpienie i choróby)

- uznanie prawa wolnego wyboru metody badania różnych zjawisk, samopoznania oraz uzdrawiania się każdej istoty ludzkiej, bez narzucania i przymuszania do uczestniczenia w jakichkolwiek praktykach, badaniach i eksperymentach

Uczciwe poznawanie siebie, np. uświadamianie stosowanych przez siebie manipulacji i uwalnianie siebie z wewnętrznych konfliktów prowadzi do ekspansji świadomości, samopoznania i coraz głębszego zrozumienia różnych zjawisk. Łącznie ze zjawiskami skorumpowania i manipulacji rządzących (na wszelkich poziomach władzy). Poznawanie siebie prowadzi także do zrozumienia skorumpowania tych, którzy manipulują i stosują różne strategie dla osiągnięcia własnych celów i korzyści przez manipulowanie, uwodzenie, oszukiwanie, wykorzystywanie, zniewalanie i sprawianie cierpienia innym. Zrozumienie zaś prowadzi do wybaczenia tak wyzwalającego, że nie ma już nic do wybaczania nikomu. Miłość staje się mądrością, a mądrość miłością. Objawia się wtedy wiedza, do której wcześniej nie mieliśmy dostępu z powodu zaangażowania w iluzje zapomnienia o tym, czym jesteśmy.

ZROZUMIENIE, KTÓRE PROWADZI DO WYZWOLENIA Z NIEZROZUMIENIA SIEBIE ;)

- Dlaczego nikt nikogo nie jest w stanie w pełni zrozumieć, ludziom nawet trudno jest zrozumieć siebie? 

- Zrozumienie - jeśli się zdarza pomiędzy ludźmi, to tylko w bardzo ograniczonym zakresie dotyczącym takich samych poglądów, przekonań, wiedzy i wiary będących filtrami postrzegania i zrozumienia. A te bywają bardzo różne.

Każdy człowiek cokolwiek rozumie, rozumie nie inaczej niż przez filtry aktualnej perspektywy postrzegania, aktualnego "stanu" postrzegania, aktualnej, lokalnej "pozycji".

Aktualna perspektywa postrzegania utkana jest z wiedzy i przekonań nabytych w procesie wychowania, nauki i poprzez doświadczanie. Każda istota ludzka jest formą, której dane jest indywidualne postrzeganie. To indywidualne postrzeganie jest jak punktowa, lokalna "pozycja" w ponadlokalnej, zbiorowej "superpozycji" postrzegania całej ludzkości w danym momencie. Każda indywidualna, lokalna "pozycja" postrzegania ma jednak potencjał zmienności i wpływ na stan "superpozycji" postrzegania. Tak samo jak "superpozycja" ma wpływ na wszystkie indywidualne, lokalne "pozycje" postrzegania.

Istnieją miliardy "lokalnych", indywidualnych ludzkich perspektyw postrzegania wszechświata, świata, innych i siebie. Te miliardy perspektyw - "pozycji" obserwacji składają się na jedną ponadlokalną "superpozycję" postrzegania Siebie (Self Jaźni, Boga, Ducha, Brahmana...) w tym ziemskim świecie. 

Dlatego na przykład wszystko, co w snach się wyśniewa i jawi na jawie, wynika ze stanu ponadlokalnej  "superpozycji" postrzegania soczewkowanego przez filtry postrzegania indywidualnej, lokalnej "pozycji" każdej formy ludzkiej. Dlatego nikt nikogo nie jest w stanie zrozumieć w tym świecie inaczej niż przez filtry (aktualnej perspektywy postrzegania) utkane z wiedzy i przekonań nabytych w procesie wychowania, nauki i  poprzez doświadczanie.

Stan ponadlokalnej "superpozycji" postrzegania tworzy współzależność wszystkich lokalnych " pozycji" - indywidualnych perspektyw postrzegania. Na poziomie tej współzależności ludzkości "jednostka" ma minimalny wpływ na całość ludzkości (wolną wolę) w proporcji jeden do ok. 8-9. miliardów. :) Całość zaś ma odwrotnie proporcjonalny wpływ na "jednostkę". Ale im bardziej istota ludzka staje się wolna od przywiązania do nabytej wiedzy, staje się coraz bardziej samoświadoma, tym coraz większa - bardziej pojemna staje się perspektywa postrzegania Siebie. (Filtry postrzegania rozwiewają się jak mgła). A im więcej istot ludzkich staje się coraz bardziej samoświadomych, tym większy wpływ mają na stan ponadlokalnej  "superpozycji" całości.   

To, w jakim kierunku świat się rozwija zależy od intensywności zmian perspektywy postrzegania indywidualnych, lokalnych "pozycji", które mają wpływ na dynamikę zmian "superpozycji" percepcji całej ludzkości. 

 Światło jako manifestacja form w Niepoznawalnym odbite od poznawalnego poprzez formy, zawsze powraca do swojego Źródła.

"Superpozycję" postrzegania ludzkości symbolizuje na przykład archetyp Adama Kadmona z mistyki żydowskiej - boski, metafizyczny archetyp, pierwsza, czysta forma światła [energii]. Istnieje na planie duchowym - energetycznym przed stworzeniem materialnego wszechświata. "Adam Kadmon istniał jako boski plan lub najwyższy świat duchowy, symbolizuje jedność Boga, ludzkości i dziesięciu Sefirot (boskich atrybutów), pierwsza emanacyjna forma objawiającego się Boga, byt utkany ze światła (energii). Uniwersalny archetyp, pierwowzór Praczłowieka - Człowiek Pierwotny wolny od ziemskiej materii. {Tak jak Atman i Brahman, Adam Kadmon i Bóg nie są dwiema "osobnymi rzeczami". To samo istnienie widziane z w człowieku i z zewnątrz w kosmosie.}

"Żoną" a może raczej partnerką lub po prostu żeńską manifestacją tegoż samego, co symbolizuje Adam Kadmon była/jest Lilith, która także jest archetypem wolnej, nieśmiertelnej, nieograniczonej, niematerialnej boskiej mądrości i doskonałości. Ona również symbolizuje jedność Boga, ludzkości i dziesięciu Sefirot (boskich atrybutów) jako pierwsza emanacyjna forma objawiającego się Boga, byt utkany ze światła... Albowiem Praczłowiek to istota androgeniczna, która w zależności od kontekstu i potrzeb może przejawiać się w formie męskiej i żeńskiej.

Ziemski odpowiednik Adama Kadmona utracił jego cechy nadane mu przez Boga takie jak nieśmiertelność, wspaniałość [doskonałość] i boską mądrość, ponieważ uwierzył "architektowi materialnej narracji" i przyjął materialną, śmiertelną, formę, którą cechuje indywidualne, "lokalne" postrzeganie całości [wszechświata, świata ziemskiego, innych i siebie.] "Ziemski Adam został stworzony w chronologicznej linii czasu świata fizycznego. To indywidualna postać historyczna obdarzona wolna wolą [wyborem chcenia czegoś albo niechcenia oraz poznawania dobra i zła], która doświadczyła upadku [w materię]." 

Ziemski Adam zastąpił Adama Kadmona w materialnej manifestacji tak samo jak Ewa - "żona" Adama - podporządkowana Adamowi zastąpiła Lilith

 Według Kabały Adam Kadmon symbolizuje [reprezentuje] jedność Boga, ludzkości i dziesięciu sefir (sefirot) czyli boskich atrybutów. Sefiry to emanacje boskiej jedności. Reprezentują dziesięć stopni poznania nieskończonego i niepozna[wal]nego Boga przez skończone i ograniczone stworzenie. [To tylko pozorny paradoks]. Wszystkie sefiry są aspektami, mocami [cechami] Boga przejawiającymi się w stworzeniu [formach materialnych] i przez sefiry dokonuje się boskie objawienie. Sefiry nie są tworami pośrednimi pomiędzy Bogiem a światem, ale następującymi po sobie i zachodzącymi na siebie stopniami [raczej aspektami] przejawiania się boskości, które współtworzą Drzewo Życia - obraz Człowieka. Emanacja sefirot zachodzi w Bogu i umożliwia jego poznanie [choć Bóg jest niepoznawalny], które uosabia się pod postacią dziesięciu atrybutów, a każdy z nich charakteryzuje się wewnętrznym zróżnicowaniem. Za pośrednictwem sefir następuje emanacja boskiego światła Ein Sof [Bez Końca, Wieczne, Niepoznawalna Boska Esencja, Nieskończone Światło, bez ograniczeń, bez kształtów, form, bez jakichkolwiek atrybutów, przed stworzeniem, bez nazwania, bez definicji, przed samo-manifestacją; także *ukryte korzenie wy-kreowanego świata* ]. Światło boskiej emanacji poprzez sefiry wnika na Ziemię, a następnie powraca jako odbite od świata [kreacji, boskiej manifestacji]." {Tu jawi się podobieństwo sefir do czakr w tradycji hinduizmu, przez które przepływa energia życiowa i manifestuje się w sferze fizycznej - materialnej, psychicznej -emocjonalnej i duchowej.}

W 'Sefer Jecira' (Księdze Stworzenia - "jednym z pierwszych tekstów żydowskiego mistycyzmu") pojawia się pierwsza wzmianka o 'sefirach bez niczego' lub inaczej 'sefirach nieskończonych'. "Sefiry żyją własnym życiem, istnieją w dynamicznym układzie ukazując dynamikę wewnętrznego życia Boga. I mimo pewnej ustalonej hierarchii posiadają zdolność do przemieszczania się i w szczególnych okolicznościach każda z nich może objawić się jako pierwsza."  (Inaczej niż statyczne neoplatońskie emanacje Jedni).

Istnieje też 11. sefira Daat, która "czasem pojawia się jako niezależna emanacja [symbolizująca stan istnienia i postrzegania] między dwiema sefirami: Chochmą (Mądrością) i Biną (Inteligencją Boga). 11 sefira "oznacza wejście sefir w wyższy stan pochodzący od sefiry Keter (Najwyższej Korony Boga)". {Tu także jawi się podobienstwo do "czakry korony" w hinduistycznym układzie czakr.}

Bez przywiązania do tej wiedzy, czytania ze zrozumieniem tego, na co ta wiedza (podobnie jak i inne źródła ('korzenie') tej samej wiedzy) wskazuje, wynika że..

Manifestacja wszechświata różnorodności zmiennych form materii służy zabawie w poznawanie emanacji niepoznawalnej, wiecznej i niezmiennej bezforemności. 

W bezforemnej pustości pojawiaja się puste formy.

Bezforemność używa form dla zabawy, w której formy poznają kreację  zniekształceń niepoznawalnej bezforemności.

Będąc samoświadomością względności i różnorodności postrzegania oraz tego, że opisy nie są tym samym co opisują, a jedynie wskazują na to, co opisywane, na ten moment opisuję Się tak:

Prawda używa narzędzi iluzji do zabawy w poznawanie Siebie. W Jej wnętrzu tworzy się coś na kształt salonu luster, w którym światło prawdy odbija się i przegląda w swoich odbiciach jak w krzywych zwierciadłach. Te krzywe zwierciadła są jak soczewki, przez które prawda ogląda zniekształcone obrazy siebie. Poprzez soczewki czyli aktualne filtry lokalnych, indywidualnych "pozycji" - stany postrzegania Siebie. 

-----------------------

*) Podobne archetypy w innych kulturach, tradycjach i systemach filozoficznych oraz religiach:

W hinduizmie - Purusza pierwotny byt, z którego różnych części ciała powstał cały wszechświat.

Zoroastrianizm - Gajomatr - mityczny, pierwotny człowiek, źródło wszelkiego światła i praojciec ludzkości w staroirańskiej tradycji.

Mitologia nordycka - Ymir - pradawny olbrzym, z którego ciała bogowie uformowali świat.

Gnoza - Anthropos (Człowiek) - Niebiański Człowiek, boski pierwiastek świata, który został uwięziony w formie świata materialnego.

Chińska tradycja - Pangu - potężna istota, pierwotny olbrzym, która stworzyła wszechświat, niebo i ziemię. 

Puzzle:

@wynikające z natchnienia wieloletnie studiowanie wielu kultur i tradycji, a zwłaszczaich wspólnego 'korzenia". 

@sen związany z "rozwiązaniem sprawy żydowskiej"

@Sen o Lilith, którą zastąpiła jej "córka" - Ewa.

@wizje Drzewa Życia (sefiry, czakry, mandale...)

@mantra, yantra i tantra