SŁOWO, KTÓRE STWARZA DZIEŁO...

Co myślimy, jakim myślom pozwalamy myśleć się w naszych głowach i co wyrażamy sobą, poprzez siebie? 

Czy jesteśmy tego świadomi?

„Na początku było słowo… (…) a słowo ciałem się stało…”

W pewnej Księdze jest zapisane:

„1. Na początku było Słowo a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. 

2.  Ono było na początku u Boga. 

3.  Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało,

co się stało."

Greckie słowo  λόγος - "logos", które tłumaczone było/jest jako "słowo", znaczy też "umysł" albo... "przyczyna"...

ZATEM...

zapis ten w Księdze mógłby mieć i takie "brzmienie":

„1. Na początku był Umysł a Umysł był u Boga, i Bogiem był Umysł. 

2.  Umysł był na początku u Boga. 

3.  Wszystko przez Niego się stało, a bez Niego nic się nie stało,

co się stało."

Cząstką boską (słowami i myślami) w sobie tworzymy, Bogu podobni… współtworzymy to wszystko, co potęgą swoich słów (pomyślanych, wypowiadanych i pisanych) 'kreujemy'… zwłaszcza tych pomyślanych - bez względu na to, czy świadomie czy nieświadomie, ale jednak… w ten sposób Bogu podobni 'kreujemy'... tak zwaną Rzeczy-w-Istność czy rzeczywistość...

a może tylko 'odtwarzamy' coś co istniało, istnieje i będzie istnieć zawsze?

Czy jesteśmy świadomi tego, co 'kreujemy' nieświadomie?

Słowa, które utrzymują nas w dualizmie pochodzą od "Księcia Kłamstwa", tego, co dzieli... i utrzymuje części Całości jako oddzielone od innych części. Ego to struktura tego wszystkiego, z czym się utożsamiamy jako oddzieleni (w swojej ograniczonej świadomości SIEBIE)...  słowami (myślami i obrazami) od innych cząstek Całości, którą WSZYSCY JESTEŚMY. Na przykład: gdy na poziomie świadomości utożsamiam się tylko z byciem kobietą, czuję się oddzielona od mężczyzny, ale nie tylko od mężczyzny. Gdy na poziomie świadomości utożsamiam się wyłącznie z byciem Polką, czuję się oddzielona od ludzi "pochodzących" z innych narodowości. 

Bez swoich wymyślonych wrogów, stworzonych potęgą naszych myśli i słów podkreślających naszą "odrębność", "wyjątkowość" albo "słabość" czy jakąkolwiek "oddzielność", ego chyba strasznie by się nudziło :-).  Więc dlatego ego woli walczyć z wymyślonymi przez siebie iluzorycznymi wrogami, którzy nam się manifestują w naszej Rzeczy-w-istości, bo ego woli... doświadczać siebie jako oddzielone, wyodrębnione z... Całości naszego Istnienia... nawet za cenę cierpienia i lęku przed "niebytem".

Słowa, które nas jednoczą, łączą, uwalniają od walki, od gier ego, od cierpienia, manipulacji itp.., te słowa pochodzą od Boga... Uniwersalnego Umysłu... A on zawsze "wypływa" i jest... połączony, przenikany i utworzony przez... oraz osadzony (jak w nieskończonej Przestrzeni) w Bogini - Uniwersalnej Świadomości...  ESENCJI, 
z której "wyłaniają" się (choć istnieją w niej zawsze jako potencjalne) wszelkie formy dźwięków, myśli, słowa, i obrazów.

http://www.tomhammangphotography.com/galleries/aquatic-gardens/aquatic-gardens.html

_____________________

PRZESTRZENNE TAO

W poprzednim poście pisałam między innymi o dwóch aspektach (żeńskim i męskim) Jedni. I podałam przykład TAO / DAO. 

Taoizm [z Wikipedii]:
"Zasada leżąca u podstawy wszechświata, ciągle się zmieniająca. Nie można jej zdefiniować, gdyż każda definicja byłaby jedynie przybliżeniem, ponadto jej wprowadzenie spowodowałoby zmianę wszechświata, a więc i definiowanego dao. Mówią o tym pierwsze słowa księgi Daodejing: „Dao, które mogłoby zostać wypowiedziane nie jest wiecznym dao”. Po chińsku dao oznacza także powiedzieć, tak więc wers ten w oryginale brzmi szczególnie paradoksalnie – „Dao, które można dao, nie jest wiecznym dao” (chiń. 道可道非常道). Harmonia z dao (utożsamiana czasem ze znanym w innych wschodnich filozofiach oświeceniem) jest ostatecznym celem taoisty. Zgodnie ze źródłosłowem dao oznacza w taoizmie i konfucjanizmie także właściwą drogę życia, drogę cnoty."

W maju tego roku przyśnił mi się przestrzenny kształt TAO/DAO. Ale zacznę prezentację od podstawowej i najbardziej znanej (popularnej) formy  tego  symbolu:

Ten symbol jest więc zatrzymaniem tego, co wieczne w kształcie dwuwymiarowym. Dwie części znajdują się we wspólnym układzie i każda z nich w swoim wnętrzu zawiera tę drugą czyli obie zawierają siebie wzajemnie. Yang i yin to nie "przeciwieństwa", ale dwie części Jedni wzajemnie się uzupełniające i współtworzące zharmonizowaną Jednię (pełnię). Pora przedstawić ten 'wyśniony', wielowymiarowy kształt TAO w 3D (trzech wymiarach)... Trudno go przedstawić na płaszczyźnie, ale jakoś może sobie wyobrazisz na podstawie poniższych dwóch rysunków:

Jak z tego kształtu 3D powstaje płaski symbol TAO? Ano tak:

Sposób oglądu dwojga (dwóch) obserwatorów znajdujących się w przeciwległych (biegunowych) pozycjach obserwacji przestrzennego TAO, powoduje odmienne postrzeganie (pozytyw i negatyw). Dopiero jednoczesność / połączenie tych obu obserwacji, daje pojęcie o znaczeniu symbolu TAO. Tu jeszcze inna forma tego przestrzennego TAO:

'Odkryłam' lub 'przypomniałam' sobie również to, że zarówno kształt pól, jak i idealna symetria TAO może ulegać zmianie na wiele sposobów. Przykład zmienionej formy znanego kształtu, gdzie wielkości powierzchni pól 'podstawowych' yang i yin są prawie takie same, jak wielkość powierzchni pól 'wewnętrznych' yin i yang:

Tu przykłady zmiany proporcji pól wewnętrznych yang i yin :  

Słowo, które można wypowiedzieć, nie jest wiecznym słowem, jest  tylko zatrzymaniem idei w formie (materii), w danej chwili, w danej czasoprzestrzeni; zatrzymaniem tego, co ulega ciągłej zmianie. Podobnie symbole. Ale paradoksalnie to dzięki nim (słowom i symbolom) zatrzymujemy to, co zmienne i wieczne, a jednocześnie mamy kontakt z tym, co wieczne i zmienne...